۵۰ درصد صنعت سیمان بلا استفاده مانده است – کیهان 99/6/2

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، چندی پیش حسین مدرس خیابانی سرپرست سابق وزارت صنعت، معدن و تجارت گفت: اکنون فقط از ۵۲ درصد ظرفیت های تولیدی صنایع کشور استفاده می شود. اکنون چهار هزار طرح بالای ۸۰ درصد پیشرفت فیزیکی در کشور وجود دارد (که) از بین چهار هزار طرح یاد شده، ۲۰۰ فقره آن ها طرح های بزرگ صنعتی و معدنی است.  در این زمینه، آرمان خالقی، قائم مقام دبیرکل خانه صمت درباره ظرفیت هایی که به غلط در کشور ایجاد شده است، بیان کرد: در دوره های مختلف سرمایه گذاری هایی اتفاقاتی افتاد که می توان آن ها را به چند بخش تقسیم بندی کرد. برخی از ظرفیت های راکد صنعتی توسط کسانی ایجاد شده که صاحب سرمایه بودند، اما دانش فنی کافی نداشتند.  وی افزود: برخی از این ظرفیت ها با انگیزه فعالیت در بازار های صادراتی فعال شدند؛ صنایعی مثل سیمان و کاشی با هدف تامین بازا رهای صادراتی ایجاد شدند، اما در نهایت موفق به حفظ موقعیت خود در این بازار ها نشدند. در حال حاضر حدود ۵۰ درصد صنعت سیمان کشور بلااستفاده مانده است. مقام دبیرکل خانه صمت اضافه کرد: برخی از این ظرفیت ها با سیاست ها و تفکرات فکری غلط ایجاد شده است. در صنایعی مثل خودروسازی و فولاد شاهد احداث ظرفیت های صنعتی در شهر ها و استان هایی هستیم که توجیه منطقی ندارد. اغلب نمایندگان مجلس و استاندار ها اصرار به ایجاد سایت مونتاژ خودرو در استان خود داشتند و اغلب آن ها محرومیت زدایی را دلیل آن می دانستند. همچنین، مهدی صادقی نیارکی معاون صنایع وزارت صمت درباره اظهارات سرپرست سابق وزارت صمت بیان کرد: طی سال های گذشته در حوزه نصب ظرفیت اقدامات زیادی انجام شده است و در حقیقت ما میراث دار ظرفیت هایی هستیم که پیش از این به صورت مازاد ایجاد شده است. آرد را به عنوان یک مثال عینی در نظر بگیرید، حدود ۲۰ میلیون تن ظرفیت در کارخانجات آرد داریم، اما میزان آردی که برای اصناف و صنایع نیاز داریم حدود ۱۰ میلیون تن است. پس ۵۰ درصد از ظرفیت تولید آرد در کشور فعال نخواهد شد چرا که نیاز کشور به این میزان نیست.

وی افزود: در جایگاه های مختلف ممکن است نیاز به فعالیت صنایع وجود نداشته باشد و یا گلوگاه هایی مثل تولید مواداولیه در صنایع بالا دست فعالیت واحدهای صنعتی را محدود کند که در نتیجه آن بخشی از ظرفیت ها در این حوزه برای مدت های طولانی به کار گرفته نمی شود. پس برخی از این ظرفیت ها هیچ گاه بالفعل نخواهند شد.