به گزارش پایگاه خبری تحلیلی رادیو گفت‌وگو، مهندس آرمان خالقی، عضو هیئت مدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران درمورد نقش واردات در تولید با برنامه «گفتگوی اقتصادی» مصاحبه کرد.

خالقی با بیان اینکه اقتصاد ایران از حالت عادی و عرف دنیا خارج شده گفت: اقتصاد ایران هم اکنون تحت تأثیر بسیاری از عوامل خارج از موضوعات اقتصادی قرار گرفته است.

وی افزود: موضوعات سیاسی، اجتماعی، مناسبات بین المللی و مسائل مدیریتی داخلی کشور شرایط خاصی را بر اقتصاد کشور حاکم کرده که هیچ استانداردی بر آن جاری نیست و نتیجه آن هم اختلال در بازارهای مالی و سرمایه ای کشور است.

عضو هیئت مدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران تصریح کرد: متأسفانه تمام همّ و غم ما در حوزه مدیریت اقتصادی کشور صرفاً به تأمین نیازهای داخلی تبدیل شده و یک مدیریت دوراندیشانه و افق بلندمدتی را در بر نمی گیرد.

خالقی با بیان اینکه ما در عرصه اقتصادی قدرت بازیگردانی نداریم، گفت: ما با بازی های دیگران، بازی اقتصادمان را تنظیم می کنیم و واکنش هایمان هم از روی فکر و تدبیر بلندمدت نیست.

وی درمورد نقش واردات در حوزه تولید اظهارکرد: واردات در یک شرایط اقتصادی متناسب و استاندارد می تواند کمک حال تولید باشد چراکه زمینه اقتصاد رقابتی فراهم می شود و تولیدکننده داخلی هم از نظر کیفیت و قیمت کالا به سطح بالاتری می رسد اما متأسفانه شرایط فعلی اقتصادی ما استاندارد نیست.

عضو هیئت مدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران واردات مواد اولیه، تجهیزات، ماشین آلات و فناوری و تکنولوژی روز دنیا را موثر و ضروری دانست و گفت: ما به دلیل شرایط تحریمی، امکان زیادی برای واردات این موارد نداریم و باید از بازارهای محدود خرید کنیم.

خالقی تغییر سیاست های اقتصادی با رفت و آمد مدیران را مخلّ روند تولید دانست و گفت: تغییرات پی در پی و دائمی سیاست ها و مقررات تجاری کشورمان نهایتاً به تولید لطمه می زند و منجر به آشفتگی اقتصاد خواهد شد.

عضو هیئت مدیره خانه صنعت، معدن و تجارت ایران درمورد دلایل هزینه بالای تولید و کیفیت پایین خودرو ایرانی اظهارکرد: گاهی ما می خواهیم تولید داخل یک کارخانه را به هر قیمتی حفظ کنیم چون مثلاً 40 هزار پرسنل دارد و وقتی تعطیل شود بخش زیادی از قطعه سازان هم بیکار می شوند.

خالقی با اشاره به اینکه سایه مدیریت دولتی هنوز بر سر صنایع کشور سنگینی می کند ادامه داد: خودروسازی که مدیریت آن دولتی و با تعداد پرسنل بیش از نیاز است و از طرف دیگر با بدهی فراوان و سیستم فرسوده و نداشتن تجهیزات و فناوری هم دست و پنجه نرم می کند طبیعی است که قادر به تولید محصول رقابتی نخواهد بود.